Czy Złoty Podział to dowód na istnienie Boga?

Kategorie: 

Źródło: pixabay.com

Starożytni Grecy, jako jedna z pierwszych kultur świata, fascynowali się konceptem Złotego Podziału, zwanego również Boską Proporcją. Dwie wielkości znajdują się w takiej proporcji, jeśli ich stosunek jest taki sam, jak stosunek ich sumy do większej z tych dwóch wielkości. Złoty podział, jest zwykle przedstawiany w dwóch wymiarach, jako regularna spirala zdefiniowana przez serię kwadratów i łuków, z których każdy tworzy „złote prostokąty”.

 

Te proste spirale i prostokąty, sugerowały istnienie uniwersalnego porządku leżącego u podstaw świata i dlatego zostały nazwane „złotymi” lub „boskimi”. Złoty podział, fascynował zachodnich intelektualistów od co najmniej 2400 lat. Najwcześniejsze znane zabytki, zbudowane według tej reguły, to posągi Partenonu w Grecji, datowane na lata 490-430 p.n.e. Wielu ludzi uważa, że tradycja Złotego Podziału sięga znacznie dalej, aż do cywilizacji egipskiej.

Według niektórych historyków Egipcjanie uważali, że złoty podział jest święty i pełnił istotną funkcję w ich religii. Używali złotego podziału przy budowaniu świątyń i miejsc dla zmarłych, a nawet używali go w swoim systemie pisma. Egipcjanie byli świadomi, że używają złotego podziału, ale nazwali go „świętym podziałem”. Unikalne właściwości tej proporcji, spopularyzowano dopiero w XV wieku, kiedy estetyka stała się istotnym składnikiem sztuki renesansowej, a geometria służyła zarówno celom praktycznym, jak i symbolicznym.

Najbardziej zaskakujące w Złotym Podziale jest to, że można go postrzegać jako zjawisko naturalne. Złoty podział wyraża się w ułożeniu gałęzi wzdłuż łodyg roślin i żyłek liści, szkieletach zwierząt i ludzi, a także w rozgałęzieniach ich żył i nerwów. Widać go nawet w proporcjach związków chemicznych i geometrii kryształów. Wielu ludzi uważa, że Złoty Podział to drzwi do głębszego zrozumienia piękna i duchowości.

Wspaniałą emanacją uświęconej geometrii jest tzw. ciąg Fibonacciego. Jest to ciąg liczb, w którym każda jest sumą dwóch poprzednich. Wszystko zaczyna się od 0 i 1, która odpowiada 1. Następnie 1 plus 2 równa się 3, 2 plus 3 to 5, i tak dalej. Dlaczego te liczby znaczące? Po prostu są one naturalnym systemem numeracji i są podstawą do mistycznego Fi. Stosunek kolejnych par z serii Fibonacciego dąży zresztą aby jak najbardziej zbliżyć się do Fi lub 1,618.

 

Trudno nie odnieść wrażenia, że wszyscy żyjemy w świecie zbudowanym na bazie matematyki. Oczywiście jest to struktura o trudnej do wyobrażenia skali, ale jej poszczególne jej elementy mogą być opisane językiem matematyki. Jedną z pierwszych osób, która zauważyła tą prawidłowość był Galileusz, który skwitował ten fakt słynnymi słowami:

"Matematyka jest alfabetem, za pomocą którego Bóg opisał Wszechświat"

Nie sposób nie przyznać, że jest w nich bardzo dużo prawdy... 

Ocena: 

4
Średnio: 3.5 (2 votes)
loading...

Komentarze

Skomentuj