Nieznane zwoje z rodzinnej willi Juliusza Cezara zostaną odczytane po raz pierwszy od 2 tys. lat

Kategorie: 

Źródło: youtube.com

Zwoje rzymskich papirusów, liczących 2 tys. lat, które zostały zwęglone podczas erupcji Wezuwiusza, w końcu odszyfrowano je przy użyciu światła jaśniejszego niż Słońce. Większość z 1800 zwojów znajduje się w Biblioteca Nazionale di Napoli, chociaż kilka zostało podarowanych dygnitarzom przez króla Neapolu i trafiło do Biblioteki Bodleian na Uniwersytecie Oksfordzkim, Biblioteki Brytyjskiej i Institut de France.

 

Setki tekstów z biblioteki Herkulanum zostały pochłonięte przez ogień i zwęglone przez spalenie popiołów oraz gazów, kiedy wybuch wulkanu zniszczył Pompeje w 79 roku n.e. Odnaleziono je w 1752 roku w willi w pobliżu Zatoki Neapolitańskiej, prawdopodobnie należącej do rodziny Juliusza Cezara, ale ich zawartość pozostała tajemnicą, ponieważ naukowcy uważali je za zbyt kruche, aby je rozłożyć.

 

Po dziesięcioleciach wysiłków brytyjski zespół ekspertów, stosujących najnowsze technologie, po raz pierwszy wykorzystuje światło mocniejsze niż słońce do czytania zwojów. Diamond Light Force, krajowa brytyjska instytucja naukowa zajmująca się synchrotronem w Oxfordshire, zeskanowała kolekcję zwojów Herkulanum, należących do Instytutu Francji (Institut de France). Dzięki skanowaniu fragmentów naukowcy mają nadzieję stworzyć algorytm uczenia maszynowego, który odszyfruje to, co zapisano na zwiniętych zwojach.

Laurent Chapon, dyrektor fizyki w Diamond Light Source, powiedział: „Pomysł jest zasadniczo podobny do tomografii komputerowej, w której można uzyskać trójwymiarowy obraz postaci i można go ciąć, aby oglądać różne narządy. Stosujemy bardzo intensywne światło, a z drugiej strony znajdujemy kilka dwuwymiarowych obrazów. Na tej podstawie rekonstruujemy trójwymiarową objętość obiektu, aby faktycznie odczytać tekst nie niszcząc artefaktu”.

Atrament na zwojach jest trudny do dostrzeżenia nawet przez synchrotron, ponieważ był on tworzony na bazie węgla, podobnie jak papirus, na którym pisano. Naukowcy mają jednak nadzieję, że gęstość papieru będzie się różnić w zależności od form pisanych. Profesor Brent Sils, badacz artefaktów, uważa, że skany stanowią najlepszą szansę dla jego zespołu na odkrycie nieuchwytnej zawartości starożytnego papirusu.

 

 

Ocena: 

4
Średnio: 4 (1 vote)

Skomentuj