Odyseja średniowieczna sir Johna Mandeville'a gdy spotkał Goga i Magoga

Kategorie: 

Źródło: innemedium

W 1357 roku świat literacki wzbogacił się o fascynujące dzieło zatytułowane "Odyseja średniowieczna". Książka ta relacjonuje niezwykłe przygody chrześcijańskiego rycerza, Sir Johna Mandeville'a, który podjął się długiej i pełnej niebezpieczeństw podróży. Jego epicka wyprawa rozpoczęła się od wizyty w Jerozolimie, a następnie przeniosła się na wschód, prowadząc przez wiele nieznanych i tajemniczych miejsc.

 

Jednym z najbardziej fascynujących aspektów tej opowieści jest odkrycie przez Mandeville'a tajemniczego obszaru zwanego Uberem, położonego w rejonie Gór Kaspijskich. Te odległe tereny były domem dla legendarnych postaci Goga i Magoga, postaci głęboko zakorzenionych w średniowiecznej literaturze europejskiej oraz tradycji religijnej. Zgodnie z biblijnymi przekazami, Gog i Magog byli potomkami Jafeta, jednego z synów Noego, a ich uwolnienie i następujące wydarzenia opisano w Apokalipsie Jana.

 

W swojej "Odysei średniowiecznej" Sir John Mandeville opisał swoje spostrzeżenia dotyczące tego tajemniczego miejsca. Relacjonuje, jak król Aleksander próbował bezskutecznie otoczyć Goga i Magoga, a ostatecznie to Boża łaska spowodowała złączenie się gór i uwięzienie Żydów pomiędzy nimi. Jedynym dostępnym wyjściem dla nich pozostało Morze Kaspijskie.

 

Mandeville opisuje również apokaliptyczne proroctwa związane z Gogiem i Magogiem, które miały wyjść na światło dzienne w czasach Antychrysta, przynosząc zagładę chrześcijaństwu. W związku z tym, Żydzi na całym świecie przygotowywali się do spotkania z tymi postaciami, ucząc się hebrajskiego, aby móc nawrócić ich na chrześcijaństwo.

Oprócz tych fascynujących legend, Mandeville opowiadał również o spotkaniach z niezwykłymi stworzeniami, takimi jak gryfy, które przedstawiał jako potężne hybrydy orła i lwa. Jego opisy tych stworzeń były pełne szczegółów, co dodatkowo wzbogacało tajemniczość i magię jego podróży. Podobno jedno z tych stworzeń miało ciało większe niż osiem lwów i sto orłów, a ich pazury były na tyle ostre, że ludzie wykorzystywali je do tworzenia kubków i łuków.

 

Innym niezwykłym elementem tej podróży były spotkania z zdegenerowanymi hybrydami ludzkimi, które żyły na pustyniach. Mandeville opisuje je jako istoty z rogami, które wydawały dźwięki przypominające chrząkanie świni, budząc strach i przerażenie wśród tych, którzy je widzieli.

 

Dodatkowo, podróżnik opowiedział o wyspie zamieszkałej przez gigantów, którzy mieli po 28 lub 30 stóp wysokości. Ci olbrzymi mieszkańcy żywili się surowym mięsem i pili mleko zwierząt, preferując jednak ludzkie mięso, co czyniło ich niebezpiecznymi dla każdego, kto wkroczył na ich terytorium.

 

Podróż Sir Johna Mandeville'a, pełna niewiarygodnych opisów i fantastycznych odkryć, pozostaje jednym z najbardziej intrygujących i tajemniczych dokumentów z epoki średniowiecza. Jego opowieści o Gogu i Magogu, gryfach, zdegenerowanych hybrydach ludzkich i gigantach pożerających ludzi nadal wzbudzają zainteresowanie i fascynację, będąc świadectwem bogatej i barwnej wyobraźni średniowiecznego autora.

Ocena: 

1
Średnio: 1 (1 vote)
loading...

Skomentuj